Ακτινογραφίες: Ποιοι και γιατί κινδυνεύουν περισσότερο από την ακτινοβολία

Οι ακτινογραφίες και οι αξονικές τομογραφίες είναι πολύ χρήσιμες εξετάσεις, πρέπει όμως να γίνονται μόνο όταν είναι απολύτως αναγκαίες.

Έρευνες έχουν δείξει ότι σε κάποιες χώρες, έως και το 33% των ακτινογραφιών θώρακος που γίνονται δεν χρειάζονται.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει παρατηρηθεί συνολικά μια αύξηση του αριθμού των ακτινογραφιών κατά 20%.

Στις ΗΠΑ, οι άνθρωποι υποβάλλονται σε αξονική τομογραφία σε όλο το σώμα, για την ανίχνευση κάποιου καρκίνου.

Ωστόσο, η ιονίζουσα ακτινοβολία που δέχονται οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αξονική τομογραφία, είναι 500 φορές μεγαλύτερη από αυτή που λαμβάνουν όταν κάνουν μια κανονική ακτινογραφία και 100 φορές μεγαλύτερη από εκείνη που δέχονται όταν κάνουν μαστογραφία.

Σύμφωνα με νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, οι παχύσαρκοι άνθρωποι χρειάζονται πολύ υψηλότερη δόση ακτινοβολίας κατά τις εξετάσεις ακτίνων-Χ, από ό,τι οι άνθρωποι κανονικού βάρους, με αποτέλεσμα να έχουν υπερδιπλάσιο κίνδυνο καρκίνου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Κάρεν Ναπ του Πανεπιστημίου του Έξετερ, μελέτησαν 630 ασθενείς που είχαν Δείκτη Μάζας Σώματος έως 50 (ο δείκτης κανονικού βάρους είναι έως 25).

Διαπιστώθηκε ότι τα υπερβολικά παχύσαρκα άτομα χρειάζονταν πολύ μεγαλύτερη δόση ακτινοβολίας κατά τις ακτινογραφίες εξαιτίας της αυξημένης ποσότητας ιστών που έπρεπε να απεικονιστεί.

Ο κίνδυνος καρκίνου λόγω της έξτρα ακτινοβολίας υπολογίστηκε ότι ήταν κατά μέσο όρο 153% μεγαλύτερος σε σχέση με τους ανθρώπους κανονικού βάρους.

Όμως ο απόλυτος κίνδυνος καρκίνου παραμένει χαμηλός.

Η δόση της ακτινοβολίας κατά τις ακτινογραφίες προσαρμόζεται από τους ακτινολόγους ανάλογα με το βάρος του εξεταζόμενου και το όργανο προς απεικόνιση.

Για παράδειγμα μια ακτινογραφία στην κοιλιά απαιτεί μεγαλύτερη δόση ακτινοβολίας από ό,τι στο στήθος. Όσο υψηλότερη είναι η δόση, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος πρόκλησης βλάβης στα κύτταρα, πράγμα που μπορεί να πυροδοτήσει καρκίνο.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Radiological Protection».

πηγη